Hazine Adası

Sırlı bir ada vardı ötelerde

Fark edemediği çıplak gözlerin

Kadim hazineleri tutmuş bir ada

Dumanlı işaretlerin ardında beliren

Tutsak etmiş bin yılların kalıntılarını

Martı çığlıklarıyla lal olmuş ada...

Açılırdım epey sallanan denize

Yansımasıyla şafağın billur yüzünün

Geçip esrarengiz dehlizlerinden suların

Geçerken ahtapotlar

Sevgisiz kollarıyla önümden

Yol alırdım hazine adasına...

Neredeydi gerçek hazine?

Bulutların tütsüsüyle

Saklambaç oynayan adada mı,

Kalbimin kilitli odalarında mı

İnci gözlü defineler gömülü

Diplerimdeki mercanlara sokulmuş...

Çıkardım hazineler adasına

Görüp kâinatın tüm adalarını

Avuçlardım çil çil altınları

Yarin tek saçına değmeyen

Kapatarak göz kapaklarımı geceler boyu

Ürkek aya

Düşleyip mücevher yüzlü sevgiliyi

Hazine adasında...