Frenk Üzümleri

Kaçamak yapmıştım yine

Ormanın salonuna

Bırakıp ardımda tepedeki köyümü

Olanaksızdı dayanmak yaşlı meşenin davetine

Frenk üzümleri de hazırken karşılamaya

Çocuk aklımın köşesinden geçenleri…

Uyurdum genişçe köklerin kiliminde

Arşınlayıp kocamış rüyaların geçitlerini

Uzanarak bambaşka ülkelerin semalarına

Kulak kabartıp

Derin vadilerin fısıltılarına…

Havlardı küçük köpeğim

Dibinde ayaklarımın

Irak ülkelerin tozlarına epey bulanan;

Düşmüşken her renkten rüya kuyularına

Başımı saran frenk üzümlerinin tıpkısı

Yeterince al ve beyaz…

Boyun eğmişken güneş mehtaba

Kurcalıyordu zihnimi köyümün akşamları

Ceplerime doldurduğum yıldızlarla

Nice sabahlar ettiğim;

Kocaman adam olarak uyandığım,

Çatı katından

Artık çok uzaklaştığım evimin…