Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Sab B Ah

🎭 TİYATRO SAHNESİ: “SABbAh”

Karakterler:

BAYAN – Yorgun, arayışta olan bir ruh.

SABBAH – Işıkla karanlık arasındaki çizgi gibi. Ne tam sabah, ne tam gece.


Sahne Düzeni:
Sahne karanlık. Ortada kırık bir ayna parçası yerde duruyor.
SABBAH, sahnenin uzak bir köşesinde, loş bir ışık altında, sırtı dönük.
BAYAN yavaşça yürüyerek aynaya yaklaşır, diz çöküp yansısına bakar.


BAYAN
(yavaşça)
Gözüm gibisin, Sabbah.

SABBAH (hareketsiz)
Neden, Bayan?

BAYAN
Seninle görüyor...
Seninle izliyorum.

SABBAH
(hafifçe döner, sesi yankı gibi)
Hangi gözün, Bayan?

BAYAN
İki gözüm...
Ama yön şartsa 
Sol yanım, Sabbah.

SABBAH
(yaklaşır, sesi yumuşak bir rüzgar gibi)
O yüzden…
Berfe’den çıkıp Sabbah oldum.

BAYAN (başını kaldırır)
Anlamadım, Sabbah.

SABBAH
Gece karanlıkta göremezdin ya…
O yüzden…
Sabahı andıran,
Sabbah oldum işte.

(uzun bir sessizlik)

BAYAN
Peki ya ben?
Ben ne oldum?

SABBAH
Sen…
Bakışını arayan aynasın.
Kırıldın.
Ama hâlâ ışık taşıyorsun içinde.

BAYAN (ağlamakla gülmek arasında)
Ben hiç sabah olmadım ki.

SABBAH
Ben de hiç gece olmadım zaten.
Sadece arasıyım.
Gözün kırpışı gibi.
Işıkla karanlık arasındaki tek çizgi.
Sabbah...

(Işık yavaş yavaş kararır. En son aynadaki yansıma görünür ve kaybolur.)



🎭 SAHNE SONU




Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Sab B Ah

Hasan Uyar Hasan Uyar