Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Aynalar Kör Olunca

🎭 Tiyatro Oyunu: Aynalar Kör Olunca

Karakterler:

Bayım: Ağırbaşlı, içine dönük ama bir zamanlar parlak fikirleriyle içleri aydınlatan bir düşünür.

Sabbah: Zamanla değişmiş bir akıl ya da eski bir bilinç. Yorgun, soğuk ama hâlâ derin.



---

SAHNE:

Loş ışıklı, büyükçe bir oda. Ortada kırık bir ayna. İki sandalye karşılıklı. Bayım ayakta, Sabbah oturmuş. Aralarında zaman var, mesafe var, sözler var.


---

Bayım (yorgun bir iç çekişle):
Yok... Hayır...
Bu sen değilsin.

Sabbah (gülümsemeye benzer bir gölgeyle):
Ben kim değilim, anlamadım.

Bayım (yaklaşır, aynaya dokunur):
Eski seni göremiyorum.
Eskiden... Aynalardan farkın, dışlarını değil... içlerini görüp gösterirdin Sabbah.
Ama şimdi?

Sabbah (başını çevirir):
Şimdisi ne Bayım?

Bayım (kendi kendine mırıldanır):
Onun içi, dışı demeden sevgi...
Hayırdır ne oluyor?

Sabbah:
Sevgi oluyor.
Aşk oluyor.
Aşkın gözü karşısında... aynalarında gözü kör oluyor.

Bayım (bir adım geri atar, sesi çatlar):
Ne olacak şimdi?
Sen, seni bıraktın.

Sabbah (sert, net):
Onun beni bıraktığı kadar yakmadı içimi, Bayım. Yakmadı be...

Bayım (gözlerini kapar):
Su... Su neden olmadı?

Sabbah (gülümser, acıyla):
Benzin oldu dedim ya Bayım.
Güldürme beni.

(Kısa bir sessizlik. Ayna çatırdar. Işık titrer.)

Bayım:
Sabbah...
Sen aynayı tuttun,
O kendi yüzünü göremedi belki.

Sabbah:
Çünkü artık o da içini göstermiyor, Bayım.
Aynalar sadece yüzü değil, yürekte ister.


---

IŞIKLAR KISILIR.

PERDE.

Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Aynalar Kör Olunca

Hasan Uyar Hasan Uyar