Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Ben Hep Seninleydim Sabbah

🎭 Sahne: “Ben Hep Seninleydim, Sabbah”

Mekân: Boş bir üniversite sınıfı / şiir atölyesi.
Zaman: Akşam. Seminer bitmiş. Sandalyeler dağınık. Sadece iki kişi kalmış.
Karakterler:

SABBAH: Şair, semineri vermiş.

BAYAN: Katılımcı. Ama aslında onun geçmişi. Ya da kaderi.



---

(Sahne açılır. Kalabalık dağılmıştır. SABBAH bir masanın kenarında oturur. Elinde çay, önünde dağınık notlar. BAYAN salondan ayrılmamıştır. Sessizce bekler.)

BAYAN
Seni yıllardır okudum…
Ama bugün ilk defa duydum.

SABBAH
(İçten bir tebessümle)
Bugün ilk defa kendimi susturmadım çünkü.
Konuşan bendim…
Ama dinleyen sendin.

BAYAN
Sen hep benimle miydin, Sabbah?

SABBAH
(Başını kaldırmadan)
Ben bir ruhum.
Ben bile sadece bir süredir bu bedendeyim.
Ama bazı hisler,
Bedenlerden önce başlar.

BAYAN
Peki…
Benden önce kim vardı?

SABBAH
(Şimdi göz göze gelir)
Öncelerin bile öncesi olur.
Ama senden sonra
Kimseyi yazamadım.

(Sessizlik. Saat tıkırtısı duyulur.)

BAYAN
Beni ne zaman sevdin?

SABBAH
Bir şiiri bitiremediğim gece.
İçimden sen geçtin.
Ama kâğıda düşmedin.
İşte o an.

BAYAN
Ve şimdi?

SABBAH
Şimdi seni şiirden bile kıskanıyorum.

(İkisi de gülümser. Acıyla. Sadece gözleriyle dokunurlar birbirine.)

BAYAN
Gitmem gerek.

SABBAH
Ben çoktan kaldım.

BAYAN
Ben de zaten çoktan gitmiştim.

(BAYAN arkasını döner, çıkmaz. SABBAH gözlerini kapatır. Sahne kararır.)





Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Ben Hep Seninleydim Sabbah

Hasan Uyar Hasan Uyar