Edebiyat ve Kültür Platformu
Her Son Başlangıç Olan Sendin
Her yolun sonunda
Bana güzellik,
Rahatlık,
Ferahlık vaat ederlerdi.
"Yürü," derlerdi, "orada ışık var."
Ama ben
Umutsuzdum.
Sevmem artık derdim,
Kalbim kırık bir çömlek,
Suyu tutamaz sanırdım.
Yemin ederim seni önceden tanısam
Bir yola çıkmaktan çok,
Bitirmeyi düşlerdim.
Çünkü öğrendim ki,
O yolların başında değil,
Sonunda sen vardın.
Ve anladım…
Bir yolun başında umut arayan,
Yolun sonunda seni bulunca
Tüm umut tanımlarını değiştirirmiş.
Son dedikleri şey ölüm ise
Ölümü tanıyan yaşamı unutur
Ama sen olan yaşamı tanıyan
Yaşarken ölümü unutur,
Bir mezar taşının bile gölgesinde
Baharı görürmüş.
Şimdiye kadar
Sana böyle yaklaşmamış,
Seni tanımadan
Koca ömürler yaşamışım.
Ve anlıyorum,
Bütün o ömürler
Seni tanımadan geçirilmiş
Uzun, soğuk kışlarmış.
Şimdi söyle…
Bir insan
Baharını bulmuşken,
Bir ömrün sıcaklığını tatmışken
Nasıl senin için ölmez?
Ben,
Her sonu başlatan senin için,
Ölümü bile
İkinci bir doğum sanırım.
Her Son Başlangıç Olan Sendin başlıklı yazı Hasan Uyar tarafından
14.08.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.