Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Devrik Cümle

Başlık: "Devrik Cümle"

Mekân: Loş ışıklı, eski bir kafe. Dışarıda yağmur var, camlardan damlalar süzülüyor. Masada iki fincan kahve.

Karakterler:

SABBAH: İçine kapanık, duygularını ancak şiirle ifade eden bir adam.

REYSA: Hayata daha sert bakabilen, gün gibi hem batarken hem doğarken güzel ve egolu değilde aşırı özgüvenli bir kadın.



---

[Sahne başlar. SABBAH pencere kenarında oturmuş, önündeki deftere bir şeyler karalamaktadır. REYSA gelir, karşısına oturur.]

REYSA:
Neyi öyle derin derin düşünüyorsun?

SABBAH (gözlerini defterden kaldırmadan):
Sana şiirler yazdım ya…

REYSA (hafif gülümseyerek):
Evet, çok beğendim.

SABBAH (bakışlarını ona çevirir):
Hep sen şiirlerin konusu olmuştun…
Ama bir şey diyeyim mi, Reysa?

REYSA:
Söyle, Sabbah.

SABBAH:
Artık sen şiirlere değil, şiirlerim sana konu oldu.

REYSA (sessizlik, gözlerini kaçırarak):
Ama… benim şairim var.

[Bir anlık donma. Dışarıda yağmurun sesi yoğunlaşır.]

SABBAH (acı bir tebessümle):
Sana alfabe ve şiirlerim yetmezken…
Başkalarının devrik cümlesini mi seçtin?

REYSA (içten içe üzgün, ama kararlı):
Böyle düşündüğünü bilmezdim, Sabbah.
Arkadaş sandım. 

SABBAH (kalemi yavaşça kapatır, defteri kenara koyar):
Hiç düşünmedim…
Sadece yaşamak istedim, Reysa.
Yaşamak…
Arkadaş değil, yoldaş olmak vardı

[REYSA ayağa kalkar, yağmurlu sokağa bakar. SABBAH ona bakar ama yerinden kalkmaz.]

REYSA:
Bazen yaşamak… birbirinden uzak durmaktır.

[REYSA çıkar. SABBAH masada yalnız kalır. Yağmurun sesi yükselir, ışıklar yavaşça kararır.]

Perde kapanır.


Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 0
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Devrik Cümle

Hasan Uyar Hasan Uyar