Kimlikteki inançla
yürekteki inancın farkını
bu cüzzamlı çağda
Gazzeli kardeşlerimiz öğretti bize
"Öyle mü’minler vardır ki ...."
ayetinin muhatabı
asrın mazlumlarıymış meğer
Yazıklar olsun ki bize
rahatımızdan ödün vermeyi bile
çile sayıyoruz kendimize
Kafirler kadar münafıklara da
münafıklar kadar
susan müslümanlara da yazıklar olsun
Sayımız mı azdı
yoksa
nefsimiz mi azmıştı da
bir avuç siyonist
galip geldi bunca islam diyârına
Bana da veyl olsun
anlatamadığım için her gün bu zulmü
veyl olsun derdimi dert saydığım günü
Şimdi sorarım nefsim sana
Hangi yüzle talip olursun
bir Gazzeli annenin de istediği o cennete
Hangi hakla Resûlün dizinde
ümit edersin
kevser havuzundan içmeyi
susuz kardeşlerin yalvarırken aynı dille
Asıl benmişim esarette
asıl mahrum olan benmişim rahmetten
Yakılan ağıtlar ölmüş ruhuma
taşıdığım cesedeymiş meğer
Nasıl isterim senden rızanı
İki elleri yakamdayken bir yetim
Nasıl beni de affet derim
yüzüme tükürürken bir şehidim
Bacımın izzeti çiğnenirken
nasıl mağfiret beklerim
Oy benım üstüne topraklar atılmış imanım
Oy benim boğazımdan aşağı inmemiş şehadetim
Nasıl geçerim sırattan ben
Rehavetle kıldığım namazlar kurtarır mı
namluların ucunda durulan dirayetli kıyamlar varken
Ya tok karnına tutup tok açtığım oruçlar
Günlerdir bir lokma geçmeyen kursakların açlğından utanmaz mı.
Oy benim yere batası insanlığım
Kuş tüyü yastıklarda daldığım
derin uykulardan hesap sormaz mı
bombalar altında uyuyamayan yavrular
Yoruldum diyen dillerim,
yollarda
günlerce harap düşenlerin
halinden lal kesilmez mi
Ya gülmekten yaş gelen gözlerim
kan ağlayanların gözbebeklerine bakıp
eriyip tükenmez mi
Asıl benmişim yalnız
kör nefsin tuzağında
Karanlık odalarında
asıl benmişim saklanan gerçeklerden
Elime bir Filistin bayrağı alıp
düşemedim ya yollara
Yere batsın benim göstermelik inancım
Ekran başında ahlanıp vahlandığım
hallerim yere batsın
Kalbimle buğzetmekle yetindiğim
imanın en zayıf halkasına tutunan
basiretim yere batsın
Dilimle yetemediğim
elimle önleyemediğim
zulme karşı olan çaresizliğim yere batsın.
Ey Rabbim
zalimin yurdunda inlerken
ezilirken gururu kardeşimin
arşa çıkan feryatlar
çınlatırken ortalığı
af dilemeye bile varmıyor dilim
(
Af Dilemeye Varmıyor Dilim başlıklı yazı
hatice-kilinc tarafından
21.09.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
