Kar Yağdı Çocuk Başına

Kar Yağdı Çocuk Başına

Bir küçük kız görüyorum, duvar dibinde,

Kucağına almış, seviyor bir yavru kedi.

Ayaklarında bebeğini sallıyorda sallıyor.

Çocukça ninniler dökülüyor bak dilinden.

Ebrari tavrıyla, ülfet olmuş esiyor.

Şu karanlık töreye, boş beşik ne yapsın?

-/-

On yaşında bir kız, evlendirilir mi hiç?

Kırk beşlik adama da kızlar verilir mi?

Oyuncak bebeğini de çaldınız elinden.

Umut dolu sözleri de söktünüz dilinden.

Şu karanlık töreye, sözler ne yapsın?

-/-

Evliliği evcilik oyunu sandı da kandı.

Doğurduğu bebeğini oyuncağı sandı.

Bir girdaba düştü, eli böğründe kaldı.

Anaya-babaya da hayret hayret baktı.

Şu karanlık töreye, o bakışlar ne yapsın?

-/-

Yaz başı mevsimi kara kışlara döndü.

Hayatının baharında başına kar düştü.

Divaneye döndü de ak saçlarını yoldu.

Ak kefeni biçenlere sövdü de sövdü.

Şu karanlık töreye, ak saçlar ne yapsın?

-/-

İsyan edemez ki, henüz çocuktur o.

Utanmayı bilmeyene, iki damla gözyaşı.

İki damla gözyaşın, al yanağını ıslatır.

Yuttuğun sözler, düğüm olmuş boğazına.

Şu karanlık töreye, çeşm-i giryan ne yapsın?

-/-

Okumak isterdi hep, gayreti de vardı.

Ucu kırık kalemle yazmak isterdi de,

Bir tekir resmi çizmek istediyse de,

Kırdınız kalemini, hayallerini çaldınız!

Şu karanlık töreye, kalemler ne yapsın?

--/--

Çocuk gelin dediniz, çocuk başı yediniz.

Yıkılası törelerin, çocukları boğuyor.

Şuursuz insanlar da aval aval bakıyor.

Gelinlere bir bakın, neler neler takılıyor?

Değişmeyin şu dünyaya, bir kız evladı!

Şu karanlık töreye, altın takı ne yapsın?

-/-

Cehalet karanlıktır, ışığı da kızlardır.

Her biri pırlanta, yüreklerde ışıldar.

Işık yutan karanlık, ışığı haz etmez ki…

Kıymayın kızlara, çocuk gelin etmeyin.

Doyasıya oynasın, okusun da öğrensin.

Şu karanlık töreye, pırlantalar ne yapsın?

Söyleyin ne yapsın?..