Rüzgâr esiyor usulca, 
Karanlık sokaklar hüznü fısıldıyor, 
Ay, bulutların ardına saklanmış, 
Gözlerini öpüyor yıldızlar.

 
 Bir sessizlik büyüyor içimde, 
Zamanın elleri sığmıyor avuçlarıma, 
Bir anıya tutunup yürüyorken, 
Gece, senin adını mırıldanıyor.

 
 Özlemek, bir yangın gibi, 
Külleriyle ısıtıyor ruhumu, 
Ne tarafa baksam, bir hatıran, 
Ne yana dönsem, gölgen önümde.

 
 Belki de gece bu yüzden güzel, 
Sensizlik bile şiire dökülüyor, 
Fısıldıyor kulağıma eski bir melodi, 
Ve ben hâlâ seni dinliyorum.