Olayım

Bir gün hasret çekip ağlayacaksan,
Kirpiğinde titrek yaş ben olayım.
Yaramı elinle sağlayacaksan,
Kanatları kırık kuş ben olayım.
 
Gönlüm derya olmuş, özü de sensin.
Son damlaya kadar bırak, tükensin.
Çılgın şelalesin, coşkun akansın.
Sevda çarkındaki diş ben olayım.
 
Rüzgârın olayım deli estiğin,
Taşınla toprağın, gezip, bastığın,
İpekten yorganın, huzur yastığın,
Uykunu bezeyen düş ben olayım.
 
Aşkın bağbanıyım, çektiğim zulüm.
Ne diye yeşermez nazende gülüm?
Çileme razıyım, vuslat ödülüm.
Baharı özleyen kış ben olayım.
 
Yabancı koynunda bahtın mı ola?
Canıma kastetmiş ahtın mı ola?
Eğer çıkar isen dönülmez yola,
Başının ucunda taş ben olayım.
 
Gözüme almışım ölümü bile.
Yine seviyorum bak bile bile.
Kurban gerekirse bir gün Kabil’e,
Hançerlere gelen baş ben olayım.
Kanlara boyanan döş ben olayım.
 
Mücella Pakdemir
2010