Hüznün Yankısı

Hüzün, zamanın yankısıdır, 

Unutulmuş bir melodinin 

kırık notasından düşer. 

Bir tel susar, bir kalp titrer, 

Ve o sessizlikte bir ömür bekler.

Gecenin en derin yerinde 

bir ezgi başlar içimde, 

Sözsüz, kimsesiz, ama tanıdık. 

Bir zamanlar seninle çalınan 

şarkının eksik ritmi gibi.

Saatler geri saymaz artık, 

Dakikalar, yalnızca iç çekişleri ölçer. 

Zaman, bir yankı gibi döner 

duvarlarımda. 

Her çarpışta bir hatıra dökülür yere.

Bir keman sesi gibi ince 

ince sızar içime özlem, 

Bir ney gibi 

susarak anlatır eksikliği. 

Ve ben, 

her tınıda bir kalp teli koparırım 

sessizce.

Gözlerin değil artık, 

Sesin değil, 

Sadece yokluğunun ritmi 

çalıyor içimde. 

Bir zamanın yankısı bu, 

Ne ileri gider, ne geri döner.

Sadece kalır… 

Bir kırık nota gibi, 

Bir eksik ezgi gibi, 

Bir yarım kalmış sevda gibi.