Zaman

Zaman beni ölüme mahkum ettiğinden beri içimde var bir burukluk.
Ölmek önemli değildi , nasılıda önemli değildi.
Önemli olan neydi?
Belkide geride bıraktığım bir şeyin olmamasıydı.
Ölüme mahkum bir yolcunun, yolu önemli değildi,
İçimdeki bütün gerçekler , yolda içimi kemirecekti,
Varoluşsal sancılarda , varlığım önemini yitirecekti,
Uyarılar işe yaramıyordu , bu gidişle zaman beni delirtecekti..