Zambak

Çok geç kaldın... 
Öyle ki... Çürüyor baktığım kül tablası, kapı kolu ve ışık saçan lambalarım... 
Her taraf yangın yeri bir o kadar da karanlık, çıkış yok bu evden boşa giden çabalarım... 
Bir kabus olmasını isterdim belki de bir rüya, manası senden başkasına kapalı sadece senin anlamlandırmaların... 
Kalsın günahların boynumda bir is gibi, adın açıklanamayan bir "giz"... 
Doğruluğu kaplar ya ince bir sis... 
Değişti takvim senden sonra, kaldı beyaz zambaklar kimsesiz...