Yarın Merhaba
Bir gece içim sıkıldı ve aniden durduk yere ağlamaya başladım. Kalbim "lütfen yapma, ne olur yapma, bırak elindekini diye sayıklıyordu" anlamsızca ağladım. Yıl 1998 yazı. Sabaha karşı uyumuşum. Telefon çaldı. Ahizeyi kaldırdım ve uykulu sesle "efendim" dedim. Ses yoktu. "alo" dedim ses yok. "ya ne istiyorsun konuşsana" yine ses yok. "kapatıyorum 4-3-2-1" tam kapatacakken "lütfen kapatma"! "Kimsin, ne istiyorsun" "sadece kapatma, elimde silah birazdan intihar edeceğim, son kez biriyle konuşmak istedim" "peki dinliyorum ne konuşacağız" hayatını ve intihar sebebini söyledi, durdum, sustum, on yedi yaşında biri nasıl bir söz söylerse telefonda ki kişi intihardan vazgeçer, üstelik "asker". Korktum birinin benim söyleyeceğim tek kelime yüzünden ölebilme ihtimaline. Sonra ona şunu söyledim "bak çok uykum var şuan seninle konuşmak yerine uyuyacağım. Yarın sabah ara konuşalım bu konuyu", "ya sana bir saattir anlatıyorum, intihar edeceğim diyorum ve sen telefonu kapat sonra ara mı diyorsun. Ben elimde silah ölüyorum heyyy iyimisin?", "bana ne öleceksen öl, seni durduramam. Ölürsen seni tanıyamam. Ama sabah ararsan konuşuruz ve tanışırız. Sonra belki bir gün karşılaşır sohbet eder bu günleri yad ederiz." durdu, düşündü, sustu, "kapatıyorsun", "çok uykum var"! "iyi uyu bakalım" dedi ve telefonu kapadı.
Uyuyamadım. Korktum. Üzüldüm. Ya bir şey olduysa, haber de alamam. Kim olduğunu da biliyorum. Sormamıştım. Sadece konuşmaya, birinin onu dinlemesine ihtiyacı vardı. Dinledim. Şimdi hayatıma aniden girip beni tepetaklak yapmasına izin veremezdim ama yapmıştı işte. Sabahı sabah ettim. İşe gidemedim. Biraz oyalandım. Saatler geçti. Bilgisayar öğretmenliği yapıyorum o sıralar. Dershanede otururken çocuklara adapte olamıyorum ki ben de çocuk yaştayım. Üzgünüm. Anlatamıyorum içimdekini. Eve gittim. Kimseyle konuşmuyorum. Sustum ve uzandım. Sabaha karşı telefon yine çaldı. Açtım. "hala uyuyor musun?" "sayende hayır! Ama bugün seni dinlemiyorum, yarın ara" telefonu kapadım. Sabah yine çaldı. Bir hafta o iyi olana kadar konuştum. Sonra iyi oldu. Teskere oldumu bilmiyorum. Şeyhmuzdu adı. Umarım iyidir.
Neden mi anlatıyorum bunu! Onun gibi hayatına aniden girdiğim insanlar ve bir şekilde dokunarak iyi olmasını sağladığım her kim varsa karşılamak güzeldi. Çünkü bir çocuğunuzu dinlerken çok şey öğrenmişim ve bugün benim ayağa kalkmamda çok faydası oldu. Teşekkür ediyorum.
Aniden karşılaşıp, hayatlarına dokunduğunuz kim varsa karşılamaktı belki de yaşamdaki yolculuğumuz. Böyle iyi gelecektik birbirimize.
Sevgilerle
Nurcan iyi ve hayatta ve ayakta. Daha iyi yollar buluyor daha iyi olmak uğruna.
Umarım sizde ayağa kalkacak pek çok neden bulursunuz. Çünkü yaşam nefes almak kadar ve belki de uyuyunca geçecek ve yarın yeniden harika başlayacak.
Not: Ben sadece yaşadığım bir anıyı paylaşıyorum doktorlar hayatımızda iyiki varlar. Her zaman doktora danışmak faydalıdır. Doktora gitmek için Sadece en zor anları beklememeniz dileğiyle. Kendinize iyi bakın.
Sevgilerle
(
Yarın Merhaba başlıklı yazı
nurcan-dogru tarafından
27.10.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
