Edebiyat ve Kültür Platformu
Şıllık
Aylar sonra nihayet buluşmuşlardı. Aynı koğuşta kaldıkları asker arkadaşıyla küçük bir çay bahçesine oturup hasret giderdiler. Sohbet koyulaştıkça yüzlerinde eski günlerin hatırası, gülüşlerinde ise o gençliğin coşkusu vardı. Arkadaşı:
— Sana bir de şıllık yedireyim! deyiverdi.
Asker arkadaşı bir an ne duyduğuna inanamadı. Kaşları çatıldı, gözleri fal taşı gibi açılmıştı
— Hoppala! Ben evli barklı adamım,namazım niyazım yerinde… Bana öyle şey nasıl teklif edersin? dedi, sesi hafif titreyerek.
Arkadaşı kahkaha atıp tıpkı askerlik günlerinde olduğu gibi ensesine şak diye bir tokat indirdi:
— Ulan sen hâlâ aynı safsın! dedi. Senin bildiğin gibi değil bu, şıllık buranın meşhur tatlısıdır hem de bir porsiyon yedin mi parmaklarını yersin!
Utancından yüzü kızarmış hâlde başını kaşıdı genç adam:
— Hee… öyle desene be kardeşim! diye mırıldandı,gülüştüler.
Şıllık başlıklı yazı berberce tarafından
27.11.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 0
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.