Dağlar duman aldı yine başımı,
Yol uzun, gurbet vurur yoldaşımı.
Gece çöker, rüzgâr alır sesimi,
Toprak dinler içimdeki yasımı.
Bir taş oldum yol kenarı yalnızım,
Geçen bakmaz, soran yoktur hâlimi.
Ay şahittir gecelerde sızımı,
Yıldız saydım, bulamadım yarimi.
Ana ocağında tütmez dumanım,
Gurbet elde ağır gelir zamanım.
Bir selâmın yeter idi, amanım,
Yol gözlemek yazılmıştır fermanım.
Toprak bilir sevdanın yükünü,
Yağmur alır gözlerimin yaşını.
Dönmez bildim kaderin yönünü,
Kalbime yazdım adını, ah yarim.
