Kırk Altıncı Yıl Hesabı

Eyvallah etmedim iriler ile
Güdülen kimliksiz sürüler ile
Selamım hak olan diriler ile
Sadrımdaki iman o bana yeter

Yeter ki yürekten çağlasın sözler
Serde cesareti yansıtsın gözler
Kudret çerağıyla yakılsın özler
İstemem dünyalık mürüvvet başka

Başkadır feraset basiret kulda
Onlarla yol alan kalır mı yolda
Şükür varsa eğer ipektir çul da
Durduğum yerimdir onlardan farkım

Farkım da olmalı şahsıma ait
Namusumdur sözüm içtiğim ahit
Bana yüklenmişse beklenen ümit
Sırtımdaki yüktür kutsal emanet

Emanet bilirim şanlı yurdumu
Çakallara vermem tek bir kurdumu
Ecdadın tokadı gelip vurdu mu
Göğsümde kabarır gururum benim

Benim şu vatana canım ki feda
Yankılansın mavi semamda seda
Edeceksem eğer bir gün elveda
Toprağına düşer derim eyvallah

Üstad Abdurrahim Karakoç 'un

 "Ellinci Yıl Hesabı'ndan ilhamla, naçizane