İçimdeki Dehlizler

İçimdeki Dehlizler

Yüreğimi deşiyor
gözlerimden damlamak bilmez yaşlar.
Kendimi yatağa,
odaya,
eve,
bir cihana hapsettim.

İçimde dolmak bilmeyen dehlizlerden
kaçtım sandım,
düştüm.
Düştükçe düşüyorum derinlere.

Korkularım artıyor,
büyüdükçe büyüyor
içimdeki yalnızlıklar.
Kapalı kapılar ardına
gömüyorum kendimi.

Ve tuhaf olan şu ki—
acılarıma daha çok bağlanıyorum,
kendimi seviyorum onlarda.
Özlüyorum
kendimi,
eski benliğimi.