geceye dökülen çakıl taşları...
baharın dudağından seslenir gibi...

yıldızları temaşa ederken
kahve büyülü gözlerde,
rüzgâr yoktu, uçuşan saçlarını dağıtan!...
ne deniz, ne yakamoz
ne gürültü, talan...
yavaşça dokundu sessizliğine,
hayaller indi birer birer
katlandığı kayıktan....

nisanın debdebesine kapılır gibi...
toz pembe, badem yeşili, taze düşler...
ay şahitti aslında...
çepeçevre ağaç, yeni yeşeren yaprak
tüm çiçekler...
heyecandı umuttu...
biraz masum, bir yanı yeniyetme, deli
hasretle sınanmıştı özlem...
rayihada dolanırken renklerin dili...

geceye dökülen çakıl taşları...
baharın dudağından seslenir gibi...