MUHATABINA
Açlığından pişman, iki lokmada doyanlara düşmansın
Açlıktan geberip tokluk naraları ile tatmine uğraşıyorsun
Yemiyor yedirmiyor; içmiyor içirmiyor kefensiz geziyorsun
Bir lokma bir yudum peşinde çabalayanı nefsiyle gömüyorsun
Denk gelince hazır pişmişi hiç su katmayıp yumulursun
Her gün böyle isterim naralarını sağır sultana duyurursun
Bir gün de sıra sende denilse
(zaten) aç değilim der sıvışırsın
Beraber hazırlayalım dense ben öyle sevmem der kıvırırsın
Ne zaman yenilse tadı damakta güzel bir yemek
Nerdeyse hiç yok onda senden tarafı bir emek
Her gün yiyor ziyadesiyle doyuyor replikleri aklımda
Yarı aç geziyorum yemiş yemiş semirmiş toplumda
Gözü aç olunca insan hızlı yiyip çabuk kesiliyor
Alınır diye yavaşça tadını çıkarmak aklına gelmiyor
Alışmayınca insan beraber tadını çıkara çıkara yavaş yemeye
Yanlış bellemiş sanki helalinden yemek ayıp günah diye
Nerdeyse bu düşünce sarmış-kuşatmış bedenini
Yemediği gibi ben yerken sanki suçlu hissettirir kendimi
Bazen çok acıkırsam bastırırım nefsimi geçiştiririm öğünleri,
günleri
Lakin aklımı da kurcalar gayri ihtiyari getir-götür, yemek sepetleri
Tokum diye yemiyor bana da yeterince yedirmiyorsun
Yediklerimle doymak istiyor beni de tam doyurmuyorsun
Açlığından yok haberin tokluktan dem vuruyorsun
Aç gelmiş aç gidiyor doymaya çalışanı hor görüyorsun
Peynir, yufkaya sarılmazsa, özenle tepsiye dizilmezse tek tek
Atılmazsa küncü yumurtanın ardından olur mu börek
İstiyorsun peynir ayrı , yufka ayrı pişsin tepside yek yek
Emek vermeyip yemekle uğraşmadan tokluk özlüyorsun
Ne soymuşun patatesi, ne doğranmış soğan,
Ne içine konmuş tepsi ne de düğmesine dokunmuş
Fırın önünde yemek kokusu gözlüyorsun
Senin kıldığından bana yazar mı sevap
Ben çalışıp çabalayım , çiğneyip yutarak
Sen doy, hatta sırt üstü yatarak
Mümkün mü bu hadi bakalım ver bi cevap
Ben peynir ekmek yedim diyeceğimi dedim
Okuyan anlayacağı kadar anlasın
Gülmedi kader kaldık hep öksüz yetim
Okuyan bana hak versin
ya da kendini dinlesin…
DrBT 11 / 2024
Yazarın
Önceki Yazısı