Aşk, evrenin gözünü bağladı sevgilim. Kutsal aşk derinliğinde bitip tükenmelerden çıkıp, artık seni bende sessizce yaşatıyorum.
Bir arada olamayız. Bu kabulün canhıraş acısında, gecenin tekerrürüne son bir göz sağanağı yağıyor.
Ben, her sevdayı çilekeş hayra yormam da; gönül adresinde seni kalbimde taşırım. Susarım.
Bir arada olamayız. Olmak eylemi, fiilimsi bir ferdi olur; ayrı yolların, sen orada mutluluk cambazı, ben burada sevda seyyahı olurum.
Seyyar, seyyaha tebelleş.
Julyen, bir günah adetiydi sandılar.
Roma, İmparatorluğunu aşk evimde kaybetti.
Tüm gücüyle sallanıyor yaşam. Depremin elzemliği deniyor; gönüllü takdirde.
Seni çok seviyorum.
Dört, beş olur; beş, altı derken, her yıla bin uzaklık hasret biriktiririm.
Sen, yeter ki mutlu ol.
Mutluluklar, açıktan bir tel örgü artık aramızda.
Biz birbirimize bu evrende varamayız.
O yol senin, bu yol da acıya hakim. Bak! De ile da bile ayrıldı.
Suda yaşamaz her balık.
Karada hiç nefes almaz balık.

Dilara AKSOY

( Evrenin Gözünü Bağlayan Aşk başlıklı yazı dilara aksoy tarafından 23.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu