Deneysel Şiir Matematiksel Karmaşık Sayılar Tekniği

HAYALET NEFRET

sokağa çıkıyorum

yüzümde herkesin gördüğü o sabit sayı: a

yürüyorum, reel dünyada

tam ve somut

ayağım yere değiyor

ama içim hep biraz havada

içimde

kökünden kopamayan bir negatiflik

toprağa saplanmış ters bir iğne gibi

sen, o görünmez çarpan: i

gerçekte yoksun

ya da herkes öyle sanıyor

her yanım seninle karmaşık

z = a + bi

beni ben yapan o fazlalık sensin

karesini alsam

yokluğun (-1) olup çarpıyor yüzüme

her hesapta seni kaybetmenin sonucu çıkıyor

sen benim sanal kısmım

hiç bitmeyen hayali yüküm

taşıdıkça ağırlaşan

bırakamadığım bir eksiklik

ve canımı en çok acıtan

tam da bu:

sen yokken bile

hâlâ

bana çarpıyorsun

Dr. Osman Akçay (Seğmenoğlu)

-----

Diğer deneysel şiirlerim genelde okurum tarafından anlaşılsa da özellikle matematik bazı kişilerce çok sevilen bir bilim olmadığından, deneysel matematiksel bu şiirimi açıklama gereği duydum. Şiirimde, ayrılık sonrasında yaşanılan o bölünmüş ruh halini Karmaşık Sayılar üzerinden bir formüle dökmeye çalıştım. Dış dünyaya gösterilen, herkesçe görülen ve ayakları yere basan yanın reel sayı olan "a" ile içte yaşatılan ama aslında gerçeklikte karşılığı bulunmayan o sızının ise sanal birim "i" ile temsil edilmesini hedefledim.

Matematiksel bir dille hayatın "z = a + bi" denklemine dönüşmesi, yokluğun bir "çarpan" olarak her ana nasıl dâhil olduğu ve sanal bir acının (i) karesi alındığında (i2 = -1) nasıl reel bir yıkıma yol açtığı anlatılmak istenilmiştir. Benim için bu şiir, birinin yokken bile toplam varlık üzerinde nasıl kalıcı ve "karmaşık" bir etki bıraktığının bir ispatı niteliğindedir. Şiir çoğu zaman benim için anlaşılmaktan ziyade dertlerimi, hayallerimi, hayal kırıklarımı paylaşma alanıdır. Bu açıklamama rağmen de yine de şiirimden bir şey anlamadım diyen tüm dostlarıma da selam olsun.