Edebiyat ve Kültür Platformu
Sessizce Ölüyorum
Gece..
Adını duvarlara fısıldayan bir sızı gibi içime çökerken,
kalbim senin yokluğunu ezberlemiş eski bir sokak lambası misali titreyerek yanıyor.
Gözlerim, sana varamayan yolların üstünde çürüyen yıldızları sayıyor.
Hatıranla dolu saatler avuçlarımda ağırlaşıyor, suskun seherlere uyanıyorum
ve her sabah biraz daha bekleyiş körlüğü bulaşıyor gözlerime.
ve her sabah biraz daha bekleyiş körlüğü bulaşıyor gözlerime.
Aşk dediğin şey, sevda enkazı arasında yürürken halâ senin ayak izlerini aramakmış meğer,
kalbim yıkıntılar içinde bile sana doğru eğiliyor.
kalbim yıkıntılar içinde bile sana doğru eğiliyor.
Zaman, adını silmek için üzerime çöken ağır bir kül gibi akıyor,
ama her anı biraz daha kanıyor ve özlem susmayı bilmiyor.
ama her anı biraz daha kanıyor ve özlem susmayı bilmiyor.
Ve ben, senden geriye kalan bu karanlıkta, aşkın aslında kavuşmak değil,
adını kalbimde mezar taşı gibi taşımak olduğunu öğreniyorum.
adını kalbimde mezar taşı gibi taşımak olduğunu öğreniyorum.
Ve bu yükle, içimde sessizce ölüyorum.
Sessizce Ölüyorum başlıklı yazı HayaliBirRuh - T.S tarafından
30.01.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.