Yüreğim döker kanlı gözyaşı, gizlice.
Vaktinin gelmesini bekler, kınında bulunan kılıç, sinsice.
Yüreğime doğmuş haşin bir çıban götürür beni ölüme.

Hazırlık zamanı gelmiş, ey kahrolan gönlüm.
Irak eyledi yar; ne vuslat olur bize hayat, ne de ölüm.

Defnetme beni, ey sevgili canan.
Yüreğim har ile tutuşup eyleme tütme; az daha dayan.
Sen de hor görürsen beni, söyle, ne yapar âşık Sayan.
Kararmış kalbinde sevdamı aran.
Kusrunu itiraf etme; bilirim, söylersin yalan.
Sinirli hâline bürünme; sensin başına bu belayı açan.
Güle güle gidesin yar; artık yok gönülde seni can sayan.
( Sayanın Vedası başlıklı yazı muhammet-furkan-sayan tarafından 2.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu