Suret-i Ahval
En güzel duygulardan payımıza asil bir yalnızlık düşmüştü,
Tek başıma yaşarken bu hayatı , bir köşede üşümüştüm...
Bazen duygular... kalbe çok ağır gelip , kalbe doğru üşüşmüştü...
Senki siyahı sevip ona aldanan ,
Masum bir kaç kelimeye... söze... kanan,
Ne bilirsin gökyüzünün maviliğini?
Ne bilirsin karda yalın ayak yürümeyi?
Ne bilirsin zamanın bu iç çürüten acımasızlığını?
Her insan kendi gözleriyle bakar hayata,
Sen zamanın suret-i ahvaline denk geldin mi?
Ben yapamadım,
Zaman ilk bakışta bozdu hayalimi,
Her seferinde daha derine , daha derinden...
(
Suret-i Ahval başlıklı yazı
psigaresh-wolfruso tarafından
3.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
