Kilitli Kapılar 2
Ben aciz, günahkar kul,Boşa akan kırk yıl.
Yüzüme kapanan her kapı,Yeni kapılara yol.
Vazgeçme gönül
O’nu ara bul…
Arayan bulur,
Kimi bir başak tanesinde,
Kimi bir kayanın ortasındaki
çiçekte,
Okyanus sularında,
Kar kristallerinde,
Kovandaki petekte,
İpeği ören böcekte.
Yeter ki öze inmesini bil…
Ve insanın içinde saklıdır özü…
Özden öze kilitli kapılar,
Asırların pası da olsa açılır,
Yeter ki gönülden iste…
Ne kapılar gördü, ne kapılardan geçti
Bu divane!
Gönül oldu virane,
Son kapının eşiğindeyim…
(
Kilitli Kapılar 2 başlıklı yazı
maviye-surgun tarafından
5.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
