Edebiyat ve Kültür Platformu
Son Tango
Çaresizce gece nefesini yuttu
Kaç yıldız--ışıksız kaldı
sayamadım
Şımarınca gümüşservi
denizlerimin ıslak bahçelerine
çizildi gökyüzü
Bu ne isyanın son perdesi
---
ne de firarı
Bu benim hezeyanımın susuşları...
Az bekleyin,
birazdan bir fırtına ekeceğim, gerçekliğime
Kendi benliğimin tozlu raflarını
kendim sileceğim
Örümcek ağı gibi ördüğüm aşklarım, artık umrumda bile değil...
--------
Şimdi neredeyim?
Hatıralarımın utanarak saklandığı
Körebe oynamaktan sıkıldığım
iki kalp arası bir boşluktayım
___
Belki biraz daha zamanım var
akrebi’ min boynuna ip bağlayanları
Yelkovanı’ mın koynunda iz bırakanları
görmezden gelmeliyim
---
Aslında tam da,
nefes almayı öğrenmişken
Can kırıklarımın ruhuma
saplandıkça acıdığımı
Kendimden kaçtıkça kanadığımı
unutmadan hatırlamalıyım
-
Aklımın bir ucunda,
kaç parça karanlık kaldıysam
Bir o kadar duvarlarımın yasını
Pencerelerimin iç çekişlerini
sessizce dinlemeliyim
Ya sen...
Sana ne demeli?
Kapıları her yerinden
kilitlenmiş şehrim
Yüzümü, sırrıma
gömdüğüm kelimelerim
Fikrimi kazıdıkça
avunduğum ninnilerim
Sizin gökyüzünüz donarken
---Benim gökkuşağım, rengarenk değil artık
Sakınmışsınız bir kere hayallerimi
Dağıtmışsınız bin kere
cümlelerimi
Hiç sızlanmadan,
kimsecikler duymadan, kaypakça...
Bugün ne içimizdeki kuşların kurşunlarını,
Ne de kısır duygularımızın
cephaneliğini patlatma vakti
---
Her kanat çırpışımızda
yeni dünyalarımızla buluşmamız
Kimbilir belkide, bu
bu bizim son tangomuz
---
Kendi enkazımızı taşırken
hiç yorulmadan
İçimizde bir yerlerde
kaybolmuş çocuk sesleri gezdirdik
Kendi ayak altlarımızda
inanışlarımızın yıkılışına şahit olduk
Nefes, nefese
Gururumuzu, kaçıncı katta bıraktıysak
Duygularımız da, merdiven altında bekliyor oldu
...
Bahçemizin ortasına bir güzellik, hiç ekemedik ki
bir resim olup ta çizilsin anılarımız
Biz ellerimizde hergün, bir ruhsuz gibi kırık kalpten
oyuncaklar biriktirdik
Bazen insanlar
başka bir şehre taşınamazlar
Hatıralarının rengi belirler yolunu
Bazen, bazen gelip
Tam da senin yüreğinin
ortasında yer bulurlar
----
Kurşun gibi, tek sıkımlık
bir kadere yürür adımlarla
Dilin kemiğini de çatlatmadan
toplarken birilerini
Birilerini de eksiltmeden
—
İçimde çalsın şarkılarım,
kalsın bir köşemde
Notalarım sussun
bestelerim dinlensin biraz
-------
İnanın bugün, çok umutsuz kaldım ben çok
Bana da bir nefes açın aranızda, sığınmam için.
mesutkuntan (SON TANGO)
Son Tango başlıklı yazı mesut-kuntan tarafından
11.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Yorumlar, Tebrikler ve Beğenenler
- Yorumlar 7
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.