Mahşerin Dört Atlısı

"Bugün içimde büyütemediğim çiçeklerimi,
kimsesizler mezarlığına dikeceğim "

Bu saatten sonra,
ne kimse sarsın beni
Ne sersin kırık anılarımı
bahçemin bir kenarına

Bir elimde akrep
bir elimde yelkovan
Aratmasın bana
arsız geçmişimi...

Bi’ salın beni kendi halime,
dolanayım kaderimin tüllü perdelerine
Ne eksileyim birilerine
ne de çoğalayım arzularımın servetine...

Bi’ yardan, bi’ serden vazgeçmiş gibi,
bakmayın bana öyle, acımtırak gözlerinizle...

Zaten kısır kalmış, sütten kesilmiş
canı yaslı paslı can parelerim
Solmaya yüz tutmuş, bir, bir dağılmış
zarı paslı gamlı inci tanelerim

Bir ölünün kulağına fısıldar gibi, "sakın"

"Dön"
demeyin bana...

Vurun yüzüme dalgalarınızı
Boğun içime çığlıklarınızı

Ölüp, ölüp, diril de öylece
"Dön"
demeyin bana...

"Ninniler söyleyin kimsesiz gecelerime,
ama uyandırmayın "

Fikrimin örtüsüne, rüyet
söz verin, Şiar’ a postumu
Çağırın mahşerin dört atlısını
vursunlar giyotine nurumu

Kayıp, yitik, bitik sevdalarımı
taşlasın çöllerimde haramiler
Kırılsın kalemim kırk parçaya
tekmelesin sözlerimi hurafeler...

Haydi çalın, çalınsın bu gece
bestelediğim bütün maniler...

mesutkuntan