Turkuaz Renkli Umutlar

Fikrimizden,

turkuaz renkli bir umut bulutu

sessizce geçerken,

Tanelerimiz toprağımıza değmez

düşüncelerimizi sırıl sıklam ıslatırdı

...

Bedenlerimiz hayalllerine yapışırdı

Gerçekler soluksuz koşardı,

karanlığın gölgesine görünmeden

Bam telimize basa, basa, ezip koparırcasına

Kusurlarımızın kenarına sıkışırdı benliğimiz

Günahlarımızın heryerinden sıza, sıza

kendimizi, kendimizle aklarcasına...

...

Usulca,

Huzura kadar

...

Ve serinliğimizden

turkuaz renkli umutlara sarılmış,

bir toprak teni

Herkes gibi...

Sırılsıklam

Biraz da ben gibi

gözleri açık boğulmuşken

Öylece bakışırdık birbirimize, konuşmadan

...

Gözleri açık boğulanlar

Sevdanın çiçek bahçesinde

solmayı da öğrendiler

Hele çaresizliğe kar yağıyorsa

kar tanelerinin çocuk yüzleriyle

Her acı bir gülümseyişe misafir

her yarım kalmış hikayenin kısır

manzarası 

...

Lapa, lapa düşler

her biryerde biz

Biz hatıralarla sessiz

avuçlarımız içine

hapsolmuş, derin bir his

Ve sonra yine sen...

turkuaz renkli umutların rengarenk festivali

O gün yükünü tutup,

birşeyler anlattın yüreğime

Lekeli bakışlarını temizleyip

aklımın sol cenabında yürüdün

Sarp dağlarımın içinden geçtin...

...

Durdun öylece bana baktın

gölgesine aşık bir balığın

avcısına baktığı gibi

Ben sırrımızda tökezledim

Turkuaz renkli umutları ve seni

içimde bir yerlere, birer, birer dağıttım

Ve yine,

gözlerim açık boğuldum...

...

Aynadan bir ışık geçse de duvarımın içine

Derdimin elinden tutup çekse de kendine

Hiç uslanmadım ki ben

Sevdamın kıyısından

gökyüzüne bir sandal fırlattım

Üzerine adını yazıp battım

Turkuaz renkli umutların altında

Kanatlarını unutan bir kuş gibi...

mesut kuntan(Turkuaz renkli Umutlar)