Yaktı beni bu görünmeyen çilem.
yüreğimde közlenen bu sır.
Adı nar mı yoksa ateş mıdır?
Ne su söndürür, ne geceler geçer
İçimde yanar durur bir kor
mum gibi eritir beni
Külden gözleri yakar.
Adını ansam titrer içim
rüzgârın bile incitmeye kıyamadığı,
gölgesine sığındığım cennet düşüm…
Dünyaya sığdıramadım, nedir ki o?
Hasret dediğim nedir,
gelmezdi ki aklıma?
Demek ki gece gündüz hayal etmek,
yanmakmış.
Hiç görmemek, duymamakmış.
Kavuşmaya değil,
Hiç görmemeye tutulmakmış.
Diyar diyar gezsem onun yolunda,
Taşlara kazısam adını
yine diner mi acılarım,
Deryalar kadar derin
gözlerini ne yapayım?
Düşündüğüm daha da ötelerde…
Belki gökte ararım,
belki Rabbimin huzurunda
sorarım onu
Yoksa olurmu dünyada işimiz
Onun ile hiç.
mesakin-12/02/2026
