Kanaat bitince hırs başa geçer
Ne desen de insana anlamıyor
Ecel şerbetini her fâni içer
Yine de kendini sultan sanıyor.
Saraylar kursa da temeli toprak
Günü gelince de düşecek yaprak
Gönlü pas bürümüş, bakışı kurak
Sönmeyen ateşi ihsan sanıyor.
Zulmün karanlığı sarmış her yeri
Dönmüyor zalimin adımı geri
Mazlumun feryadı, alnının teri
Arşın sinesinde her an yanıyor.
Sessiz yığınları bilmezki üzgün
Adalet mizanı kurulur bir gün,
Zalime saltanat sorulur o gün
Kimdir onlar üstüne alınmıyor.
Güçlüye eğilip bükülen başlar
Mazlumun bağrına basılan taşlar
Gözlerden süzülen o gizli yaşlar
Mahşeri alemde hakkkı arıyor.
Mustafa yaman
12 ocak 2026
(
Nefis Ve Hakikat başlıklı yazı
AuBaDe) tarafından
14.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
