Ne zaman sýrrýna ersem bu diyarýn

semadan yere serilir gözlerim
düþten uyanýr hislerim
geceden güne kalkar tenim.

Kefilim yaþamaya
lakin ölümdür gerçek,
canýn emaneti el’in kýsmetiyken
bedelidir bir sualin.
Kimin suçu
neyin ucu bu cefa?..

Saydam bir liman
ve kýrýk can parçalarý gibi gemiler,
eþikte bir bavul(lar)
adýmlarýn bekçisi.

Ne güzel mýrýldanýyor deniz,
ne ilk ne son ömür
ve kýþ ile yaz sadece..
Gece, gündüz göç örtüsü
daim hür mevsimi
mavisel doðuþun tan yeri..

Ýçimde saklayamýyorum artýk
sevmek vakti...