Dokun bana,
Sadece parmak uçlarýnla deðil,
ruhunla...
Öyle bir dokun ki,
en derinlerimde hissetmeliyim o ürpermeyi;
Yansýn tüm benliðim,
küle dönsün geçmiþim,
Ýçimde tortusuz, sadece sen kalmalýsýn.

Sil dünyayý gözlerimden,
boþluða yer kalmasýn;
Tut beni uçurumun eþiðinde,
henüz düþmeden tut.
Kenetlensin parmaklarýmýz,
ellerin ellerimde kalsýn.

Sarýl bana,
Hücrelerin usulca kanýma karýþsýn;
Öyle bir dol ki içime,
zerremde yabancý bir iz kalmasýn.
Dokun bana tüm duyularýnla,
tenin ötesine geçerek;
Sar sýmsýký, kelimeler sussun,
sadece bakýþalým,
Gözlerin gözlerimde kalsýn.

Hissettir varlýðýný,
Mesafeleri aþalým,
bedenin sýnýrlarýný yýkarak.
Ruhun, bir nehir gibi süzülsün ruhuma;
Cisimsiz, zamansýz seviþelim geceler boyu.
Erisin iki varlýk, tek bir nefes olalým;
Yüreðim, emanet gibi deðil,
ait olduðu yerde
Yüreðinde kalsýn.......