Online Üye
Online Ziyaretçi
Bu satırlar; gönlümü Peygamber sevgisiyle nakış nakış
işleyen kıymetli hocamın anısına ve kalbimdeki Resulullah aşkını dizeleriyle
yeniden uyandıran şair Redfer’in şiiriyle kaleme alınmıştır...
Karanlık çağı aydınlığa boğan kandil sensin,
Vahyi hayatımıza ilmek ilmek işleyen sensin.
Zorluklara göğüs geren, Miracı anlatan,
İlk kıbleyi gösteren, bize yol olan sensin.
Ailede nezaket, düşmana bile adalet,
Seninle anlam buldu dünyadaki her ibadet.
Bir kediye şefkati, bir yetime merhameti,
Öğreten, yaşatan ve miras bırakan sensin.
Cenneti müjdeleyen, cehennemden sakındıran,
Ademoğlu’na en güzel istikameti kuran.
Kıssalarla ruhumuzu masal gibi arındıran,
Sünnetinle bizi Allah’a bağlayan sensin.
Şimdi senin açtığın o nurlu yolda yürüyen,
Sünnetini diriltip, aşkınla boy veren,
Ayrıştıran değil, sevgiyle birleştiren,
Kıta kıta dolaşan bir Ümmet-i Muhammed var.
Tabandan yükselen, halkın içinden coşan,
Senin o kopmaz ipine sımsıkı sarılan.
Senin naifliğinle, senin adaletinle,
Bize bıraktığın o eşsiz emanetle yaşayan var.
Şefaatine nail eyle, yolundan ayırma bizi,
Gönlümüzde hep diri tut o kutlu izini...
Gönlümün heybesinde ne varsa, bir kediye merhametinden ümmete bıraktığın adalete kadar her şeyi mısralara dökmeye çalıştım. Bu bir şiir değil; hocalarımın gönlüme ektiği, şairlerin ilhamıyla filizlenen bir halin beyanıdır.
O’nun (s.a.v.) aydınlık yolunda, sünnetinin
dirilişiyle birleşen tüm kalplere selam olsun...