Birileri Var Diyorum
Dışarıdan baktığında anlar mısın? Beni.
Hiç bilir misin? sessizce yanmak ne demek.
Alevsiz, iz bırakmadan, dumansız...
Ben öyle yandım işte;
Vaktinden önce,
Kimsenin fark etmediği bir yangında.
Daha bez bebek tutmayı bile bilmiyorken
Bir "gerçek" bıraktılar avuçlarıma.
Oyuncak değil, ağır ve soğuk bir gerçek.
Bedelim; iki kara koyun, bir alaca inekti benim...
Telli duvaklı değil, Haççe teyzenin kolunda,
On dördümde bırakıldım o gazap ocağına.
Öğretmen olma hayalim vardı ya hani;
Daha başlamadan bitti tarlanın sıcağında.
Gece ocağın isli dumanında
Kavrulmuş yemek kokusuna karışan
Yoksunluklarımı
Aydınlatıyorum şimdi,
İçimde ki mum ışığımla..
Sen hiç harflere tutunup ayakta durdun mu?
Ben durdum.
Korkunun bile korktuğu o koyu karanlıkta,
Parmak uçlarımda umuda sarıldım.
Elimle yazdım kara geceye
"Bitecek" diye.
Ama "birileri" diyordum içimden,
"Birileri " benim için konuşacak,
Bizim için direnecek ve "susmayacak."
O gün yakındı, hissediyordum.
Leyla’lar, Özgecan’lar
Fadime'ler.
Ve daha kimler kimler,
Sırf kadınlar yaşasın diye;
Ben dumandım artık
Çıkmayan yangınımda.
Adım şu ya da bu ne fark eder.
Sıra hepimize "gelmesin" diye.
Susmuyorum artık,
Buradayım;
Kendi karanlığımın
En parlak şafağıyım.
Lebissa'dan hikayesi yarım kalan tüm kadınlarımıza.
(
Birileri Var Diyorum başlıklı yazı
Lebissa tarafından
3.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
