Sevin Beni Ya da Sevmeyin Ben Biricik Rabbimin Eseriyim

Düşlerimdi tebessüm ehli bazense kıt kanaat sevenlerden olmadığım için mi ne… ah, rencide edilmiş kalp seferberliğim.

 

 

 

 

 

 

Gökteki mıntıka

Yarım ağız sevda beyanları

Ve genlerini inkâr eden adam ve kadın

Kimdi sahiden de şu minik yüreğimin muhatabı?

Öncem de aynı an’ım da ve anılarım

Asla da kilit vurmadığım duygularım

Gel gör ki, mirim: mahşer alanı

Her vurulduğum

Her savrulduğum

Tohuma kaçan Süryani söylemler

Eş değer olmayan sitemler

Elbet mermerden olmalıydı mezar taşım

Bir de Çamlıca’ya karşı

Eh, ne de olsa vermeliydim soy ağacımın t/adını, hakkını

 

Önce susku giydirdiler

Ama sevgiyle…

Emsalsiz oyuncaklarım oldu bir de oyun bahçem

Aşka namzet anam babam tüm sülalem

En çok ben sevildim en çok da ben sevdim

Seveli…

Derken uzak iklimlerden adamlar kadınlar geldi

Hayli de geniş meşrepli:

Öykündükleri idi çocuk kalbim ve öldürmeye yeminli

Her bir duygumu her ettiğim yemini

En çok da sevdiklerimi

Ve öldürdüler de sonunda

Anam acısından göç ediverdi

 

Acımdı büyüyen

Azat etmem gereken öfkem

Benden çaldıkları daha da çalacakları

Oysaki çaldıkları hep kalbim bilmiştim insanları

Bir de çalınan kapım

Ve öyle bir öyle bir çalındı ki:

Bir uyandım ki uykudan

Kapının yerinde yeller esiyor

Bir baktım ki anamın yatağına

Mezar olmuş olalı debdebeli acılarıyla da gömdüm gömeli anamı…

 

Matem yeri bildiğim ah, sefil kalbim

Ne de olsa sevginin

Hem eseri hem esiri

Uyruğum da uyluğum da sevgi mademki

Ailenin ilk göz ağrısı

Babam koymuşken ismimi…

Sevmeye dahi kıyamazken

Gözleri ile okşardı ellerimi

Ve tinimi

Ve titrimi

Ve saygın kimliğimi

Borçlu olduğum sadece annem ve babam bilsem de

Derken öğrendim ki:

Bendeki bu sınırsız kaynak ve servet ve sevgi

Nasıl da bahşedilmiş bir kere yüce Rabbimden

Allah rızası için sevebilmek

Sevgiyi aşkla telaffuz etmek

Ah,

Bir de herkesi kendim gibi bilmek…

 

Yetemediğim bir dünya ki

O mahşeri kalabalık ve sefalet

Bir kadın bir adam

Birbirlerine yoldaş olacaklarına

Sağına soluna ahkâm kesen

Çoktan ruhlarını yalan sevgilerini pazarlayan

Endamlı ve nüktedan bildiğim aşkın karekökü

Hicap

Kuvveti ise isyan ve ihtiras ve maddiyat

Gel de sev

Gel de güven

Bir de sormazlar mı?

Evde neden kaldın?

İyi de…

Evim barkım

Evdeysen sana ne?

Evli değilsem beni mi alacaktın?

Ya, sordular mı bana?

Be mübarek nasılsın?

 

Acımdan ölmedim gömdüm

Derine en derine

Ertelediğim matem ve mabedim ve de mahremim

Kimler gezdirdiyse özelimi dilden dile

Be, mübarek!

Yok mudur Allah korkun?

Sen ki sefalet değildir ana yurdun

Elbet vardır bir hanen bir de kazdığın kuyum!

İçine attığın taş

Başımı yarsa ne ki?

Kolaysa çıkarsın kırk akıllı

Aklın ederi mademki

Paranın namert esintisi

Elbet savurmam da servetimi

Ki öncelikle onurum giderken başta

Adımla sanımla yazıyorum da suç mudur işlediğim

Başıma atılan onca taşla?

 

Öznem insan kimine göre çiçek

Özlemim sevgi gel gör ki kavuştum ben cennet bahçeme

Annemin açtığı yol

Babamın dergâhı

Rabbinse ulu Makamı

Kısaca ben insanım insanoğlu insan

Kimine göre soyadım hüsran

İyi de ben gül bahçesiyim

İsmimle müsemma gülen yüzüm

İsmimle müsemma gökte kayan Yıldızım

Aşkı da ihbar ettiğim

Aşka Rabbine sadık bir fani

Esen rüzgâra da muhalifim

Sevin beni ya da sevmeyin

Ben biricik Rabbimin eseriyim…