S/öz gümüştü sükût ise altın
O halde neden kaybettim ben altın
saçlarımı taradığım gümüş tarağımı?
İçimdeydi kıyam içim her kıyıldığında
Rabbimi andığım her durağım
Çocukken oynadığım başıma taktığım
duvağım
Hem çocuktum hem uçarı hem de anne
Ne de olsa perdelerin uçuşan
arkasında saklıydı sahip olduklarım
Asla ve asla beni terk
etmeyeceklerine duyduğum inancım
Söz gümüştü
Özüm de saklı iken derinde
Sessizlik ise bir yorgan
Dilediğini söylüyordu dileyen
Ne zamanki düşsem yorgun
Atıldı gezegen atıldı insanlar
Biraz da batıl
Yürekteki kekremsi sessizlik
Hayra alamet miydi peki bendeki aşk
bendeki coşku?
Öznemi sunduğum özlemle andığım
Bazense gizli öznemle içimdeki
sevgiliye sadık kaldığım
Kim olduğu meçhul
Kimsesizlik ise uzak benden
Kimliğimi sevdiğim kadar da kişiliğim
Ve mahlasım
Ve kendime olan saygımla bağdaşık
Sessizliğim
Sevdiğimi içimde saklayıp
Sevecen yüreğimle delice estiğim ilk
gençlik yıllarım
Ne azap bildim hayatı ne de afaki
Her durakta yolcu
Yeri geldi mi hancı
Yorgun zamanlardan geçmedim
Çünkü sadık çıktım coşkuma ve
gençliğime
Bin yaşına da gelsem eser gürlerim
Kendime duyduğum saygı sevgi ve
kıvançla
Es geçerim de ibreti âlem olsun diye
Kim ise sırtımdaki hançeri saplayan
Bir de kanlım olsun kardeşim olsun
Diyenlere rağmen
Hem kanlım hem de olmayacağım kadar
muhatabım
Af da etmeyeceğim kadar
Bilemedim güvendiğim dağlara yağan
kar
Erimediği kadar da ben büyüdüm ve
büyüttüm kendimi
Kendimle olan iletişimde ve
kucakladığım kadar içimdeki
Çocuğu
Hem bağrıma b/astığım
Hem de bir ömür aldatıldığım
Yine de tükenmedi bendeki insan
sevgisi ve güvenin
Dilemması
Ne metazori ne sıradan
T/aşkın duyguların hicvinde
salındığım
Süregelen sevdam ve masalım ve
romanım
Ve şiirlerim
Yazmaya ve sevmeye doyamadığım
Bir katre mutluluk iken hayal
Gerçek kılmakla iştigal
Sondan başa giden bir masal ya da
tren
Hangi vagondan firar ettiğinden de
öte
En başta en sevdiğim
Lokomotifte sürdüğüm ömrün güncesi
İç güveysi iken de hayallerim
Tümden gelen sevgimin ve coşkumun
nüvesi
Sanırım bendeki bu duygular ve zihin
ve masallarım
Varsa yoksa Allah vergisi
Kıyama durduğum her an her anı
Aşkın eriştiği zirvede saklı
mutluluğun ve huzurun nüansı
Belki de durduk yere sevdim seveli
En sonda olsa da
En çok da nihayetinde kendimi…
Yazarın
Önceki Yazısı