S/öz gümüştü sükût ise altın

O halde neden kaybettim ben altın saçlarımı taradığım gümüş tarağımı?

 

 

İçimdeydi kıyam içim her kıyıldığında Rabbimi andığım her durağım

Çocukken oynadığım başıma taktığım duvağım

Hem çocuktum hem uçarı hem de anne

Ne de olsa perdelerin uçuşan arkasında saklıydı sahip olduklarım

Asla ve asla beni terk etmeyeceklerine duyduğum inancım

Söz gümüştü

Özüm de saklı iken derinde

Sessizlik ise bir yorgan

Dilediğini söylüyordu dileyen

Ne zamanki düşsem yorgun

 

Atıldı gezegen atıldı insanlar

Biraz da batıl

Yürekteki kekremsi sessizlik

Hayra alamet miydi peki bendeki aşk bendeki coşku?

Öznemi sunduğum özlemle andığım

Bazense gizli öznemle içimdeki sevgiliye sadık kaldığım

Kim olduğu meçhul

Kimsesizlik ise uzak benden

Kimliğimi sevdiğim kadar da kişiliğim

Ve mahlasım

Ve kendime olan saygımla bağdaşık

Sessizliğim

Sevdiğimi içimde saklayıp

Sevecen yüreğimle delice estiğim ilk gençlik yıllarım

 

Ne azap bildim hayatı ne de afaki

Her durakta yolcu

Yeri geldi mi hancı

Yorgun zamanlardan geçmedim

Çünkü sadık çıktım coşkuma ve gençliğime

Bin yaşına da gelsem eser gürlerim

Kendime duyduğum saygı sevgi ve kıvançla

Es geçerim de ibreti âlem olsun diye

Kim ise sırtımdaki hançeri saplayan

Bir de kanlım olsun kardeşim olsun

Diyenlere rağmen

Hem kanlım hem de olmayacağım kadar muhatabım

Af da etmeyeceğim kadar

Bilemedim güvendiğim dağlara yağan kar

 

Erimediği kadar da ben büyüdüm ve büyüttüm kendimi

Kendimle olan iletişimde ve kucakladığım kadar içimdeki

Çocuğu

Hem bağrıma b/astığım

Hem de bir ömür aldatıldığım

Yine de tükenmedi bendeki insan sevgisi ve güvenin

Dilemması

Ne metazori ne sıradan

T/aşkın duyguların hicvinde salındığım

Süregelen sevdam ve masalım ve romanım

Ve şiirlerim

Yazmaya ve sevmeye doyamadığım

 

Bir katre mutluluk iken hayal

Gerçek kılmakla iştigal

Sondan başa giden bir masal ya da tren

Hangi vagondan firar ettiğinden de öte

En başta en sevdiğim

Lokomotifte sürdüğüm ömrün güncesi

İç güveysi iken de hayallerim

Tümden gelen sevgimin ve coşkumun nüvesi

Sanırım bendeki bu duygular ve zihin ve masallarım

Varsa yoksa Allah vergisi

 

Kıyama durduğum her an her anı

Aşkın eriştiği zirvede saklı mutluluğun ve huzurun nüansı

Belki de durduk yere sevdim seveli

En sonda olsa da

En çok da nihayetinde kendimi…

 


( Sevdim Seveli... başlıklı yazı GÜLÜM-ŞİİRİN TEK H/ECESİ İKEN AŞK... tarafından 3.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu