Online Üye
Online Ziyaretçi
Doğanın en dayanıklı
Hayatta kalma ustası
Güzelliğini acıdan alır
Aykırılık vardır sularında
Rengi pembeleştikçe
Tuzu ile yakar
Güneşin kavurucu sıcaklığında
Yeniden doğar.
Ruhu pembe bir göl gibi
Ne kadar çok acı tuz biriktirmişse
O kadar parlak ve büyüleyici
Mavi bir denizin ortasında
Ya da bozkırın göbeğinde
Pembe sularıyla
Çevreye yabancıyım der
Pembe isyanlar eder.
Güzel ama tehlikeli
Çilekli süt gibi lezzetli
Pamuk şekeri gibi de alımlı.
Hayatın en ağır yüklerini alır omuzlarına
Pembeleşene kadar dem tutar
Pembe bir cevhere dönüşüm sağlar.
Anılarımız o pembe gölün sularında
Birbirine sarılır
Dünyanın sonuna kadar
Bozulmadan bekler.
Herkes okyanusun mavi serinliğini överken
ben kıyısında kuş uçmaz,
kervan geçmez bir pembe suların
sessizliğine sığındım.
Yazarın
Önceki Yazısı