Gökyüzü Sustu
Deryadan geniş bir yer kapladın içimi,
Sessiz bir ferahlık doldu gönlüme.
Bir nur gibi doğdun karanlığıma,
Suskun ruhuma nefes oldun.

Bir sır gibi sardın bütün benliğimi,
Kalbim artık seninle atıyor.

Bir gece sordum kendime:
“Nerede O?”

Dağlara baktım.
Rüzgâra sordum.
Yıldızlara bıraktım adını.
Gökyüzü sustu.
Sonra içimde bir ses yükseldi:


“Aradığın uzaklarda değil…”
Sen bensen,
Ben de senim.

Meğer çıktığım bütün yollar
Başından beri
İçime varıyormuş.


Şimdi anlıyorum:
Sen olmasan da,
Adımı hiç duymamış olsan da,
Gönlümde bir tahtın var.


Ve bazı izler vardır
Zaman silmez,
Unutmakla gitmez.
Bir kez düşer kalbe,
Sonra bir ömür
Orada kalır.
mesakin – 16/03/2026
( Gökyüzü Sustu başlıklı yazı mesakin tarafından 16.03.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu