Ne yaman bir yangın sahranın içinde,
Babalar katildi karanlık içinde;
Çölün kumunda gömülen kızların
Duyulmaz figanı kefensiz hızların.

Bir çağdı ağlayan taşların dilinden,
Merhamet kaybolmuş insanın elinden;
Sessiz çığlıklar kumların altında,
Zamandı kör kalan vicdansız ruhunda.

Zahirin gölgesi manaya kaçarken
Bir güneş doğdu sahranın üstüne;
Vahyin meleği gönüle inerken
Karanlık çöktü putların büstüne.

“Oku!” ilk emir indi geceden,
Kalpler titredi kelâmdan, heceden;
İndi ilk ayet İkra Suresi ,
Bir kapı açıldı hakikat yüceden.

Ne güzel geceydi o kutlu zaman,
Göklerin mührünü indiren o an;
Bin aydan hayırlı, bir ömre bedel
Nurlu vakitten: uzansın o el.

Oku kendini, oku özünü,
Her harf bir kapı, her kapı izdir;
Bir ömür yetmez çözmeye sırrını,
İnsan bir muamma, bir sonsuz gizdir
Kadir gecesi gizinde bizdir.

Kadir Gecemiz mübarek olsun.