Rüzgarın Dostu

Asumanın perdesi turkuazda sisin ne der

Kasvetini verirsin yağmazsan sonra eğer

Nice aşık ağladı, muradında var keder

Yağma yağmur, çok yağma; 

sel gelir sonra ne der?

İnleyen nalandasın, duyulan matem sesi

Dur; sen! Nazın inletir, dost bildiğin yarin var

Aşığın âh u zârı: sarsıyor inan yesi

Esme rüzgar, esme sen; 

dostta nefes hortum var.

Aşığın yükü ağır sevdasına kimler sağır

Lay lay lom gönüllerin hayatında var yaban

İstersen dağlara dön, duvarlara dön bağır

Toprağını sürecek 

buğdayına yok saban.

Kime ne söz diyeyim almıyorsa inci mercan

Bilmiyor ki manayı taklit eder kopyadan

Bir ömrü çürütüyor aşksız kalan o sercan

Yağma tipi, yağma kar 

hayalin ütopyadan.