“Anne, altını ıslattım.” dedi, annesi de çocuğun kolundan tuttuğu gibi banyoya götürdü fakat çocuğun:
“Öğretmenimiz ‘bir şey olmaz.’ demişti.” deyince sinirden iyice köpürdü.
“Yarın konuşacağım onunla! Nasıl bir şey olmazmış? Bu pisliğini kim temizleyecek şimdi? Küçük değilsin,ya misafirler olsaydı? İki üniversite bitirmiş annesi çocuğuna tuvalet eğitimi verememiş dedirtip beni rezil etmek mi istiyorsun? Bu son olsun artık,ikinci sınıfa gidiyorsun. Hemen çıkaralım şu üstünü başını.”
Çocuğun açıklama yapmasına fırsat vermeyen annesi öfkeden deliye dönmüştü:
“Babana söyleyeceğim seni!”
Çocuğun üstünü çıkartıp altının temiz olduğunu görünce daha da çıldırdı:
— Dalga mı geçiyorsun benimle? Dizimin en güzel yerinde kaldırdın beni! Söylesene!
Çocuk kısık sesle cevap verdi:
— Anne, altın yüzüğün vardı ya senin çekmecedeki…
— Hee…
— Onu ıslattım. Öğretmenimiz ödev vermişti…
