Dikenlerde yürürken

Gençliğim bela çaldı,

Ak benekli gül idim, inkarın hışmı yıktı.


Rüzgâr adımı anmadı, savruldu hatıralar

Dağa çarptı, geri döndü ekosundan sağır kaldım.


Gecenin koynunda iz,

Aynadaki  silüet; siyah-beyaz irfanım

Hangi yüze çarptıysa,

Yalnız kaldım, don kaldım, hayret yurduna vardım.


Zamanın avucunda ufalanan yemin gibi

Şaşa kaldım, tek kaldım, onur aldım; allandım.


Gözlerimde sakladım, inkardan bedenleri,

En derin yaralarım;

Dostlar düzelsin diye.

Ne anlattım, ne anladı tilkinin postu kalın.

Bir ben kaldım içimde, bir ben kaldı yalnız.


Yalnızlık konuşurken mavi gökten üstüme.

Tutunacak dal sandım, yılan biçtim, deniz aldım.


Ne sana varabildim, ne kendimde kaldım.

Yalnızlık kuyusunda zehiri iksir sandım.

( Zehiri İksir Sandım başlıklı yazı Mehmet Tevfik ELTAS tarafından 2.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu