Aşkı Sorun Toprakta
Öfkemin tam ortasında
beynimi vuran kuşların izini sürdüm.
Karlı dağımın çığı oldum, düştüm.
Hırslarımın yangını söndü;
Terazimin dengesi beni tutarken
adımlarım toprağa karıştı,
insanı buldu, meyve doldu.
İçselleştirilmeyen hayat
samanını verirken,
toprağa uzak, dünya doldu.
Rahmetin kuşları beni sordu.
Aç kaldım, susuz kaldım,
canı buldum.
Islah eden Rabbim açlığı sundu.
Kolay mıydı ışığı yakalamak?
Islah olmayan, şeytan ateşin kendisiydi.
Aşkı soran toprak oldu.
Islah isteyen insan orucunu tuttu.
(
Aşkı Sorun Toprakta başlıklı yazı
Mehmet Tevfik ELTAS tarafından
20.02.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
