Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Adını Bilmeden

Adını Bilmeden
Bilmiyorum gerçekten…
Öyle miydi?
Yoksa ben mi öyle gördüm seni?
Gözümde bir masal gibiydin,
Belki de sadece
Bana öyle göründün…

Yıldızlar sönük kaldı yanında,
Ay, utancından başını eğdi.

Kalbimi titreten neydi?
Güzelliğin mi,
Yoksa içimde büyüyen
sessiz bir yangın mıydı?
Bilmiyorum…
Unutamıyorum seni,
Zamana yenilmiyor bu his.
Sebebini de bilmiyorum.

Beni bir muma çevirdin;
Sessizce yandım…
Ama anlatamadım.
Bir şiir yazmalıydım sana,
Öyle bir şiir ki
Rüzgâr adını fısıldamalıydı,
Geceler benimle dile gelmeliydi.
Ay bile dayanamayıp
Kaymalıydı gökyüzünden…
Sen, bilmeden hissetmeliydin beni.

Kalbin, kalbimle aynı anda atmalı,
Bir sebep aramalıydın içinde.
Habersizce…
Bir gün durup dinlemeliydin kalbini,
Ve “kim yazdı bunu?” diye
İçinden haykırmalıydın.
Ben olmayacaktım yanında,
Ama içinden bir parça
Beni tanıyacaktı.
Adımı bilmeden,
Sesimi duymadan…
Yine de
Beni bulacaktın.


Ve ben…
Uzaktan izlerdim seni.
Belki o zaman dinerdi
İçimdeki bu  yangın.
mesakin-03/04/2026
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
Adını Bilmeden

Adını Bilmeden

mesakin mesakin