Edebiyat ve Kültür Platformu
Derin Acıların Dilsizliği Bundandır
Herkes kalbini yağmalatmak istemez ya,
İstemez de; bir tek kendisi başarır bunu.
Yığınlar ilgisiz, yığınlar meraksızdır;
Lüzumsuzdur bütün uğraşlar,
"Nedendir bu kavga?" diye sormazlar bile,
Yaşayıp giderler kendi gölgelerinde...
Ben anladım ya; yetmez mi?
"Yetmez" der yürek;
ram olmak ister,
"Buldum" der sonunda;
"Aşkı buldum."
Kendi aynasını nasıl tutmuşsa zamana,
Âşıktan kendisine ayna olmasını bekler.
Artık öyle bir derde tutulmuştur ki;
Eski dertlere benzemez;
Terk edilmeye müstahak, günahkâr bir sızıdır bu.
Her tövbe sonrası aynı günaha uyanan,
Elini tutmaya,
yüzü kalmayan bir mahcubiyet...
Ve aşkın cezbesiyle çarpar, yapayalnız.
Çokluğun ne önemi var?
Bir kişi anlasın, ama gerçekten anlasın yeter...
Hayır, yine yetmez!
Hele ki kendinden bile sakladığı sırları varken;
Şer bildiğinin hayır olduğunu öğrendiği o eşikten sonra...
Aşkın hikâyesidir asıl endişe veren.
Ne büyük bir gerilim,
ne korkunç bir ıstırap!
Anlatmasa aşk onu boğacak,
Anlatsa... Aşkı solacak.
Anlatır yine de;
Sanki tamir edecekmiş gibi yıktıklarını.
"Görsünler" der,
"İçimin yangınını,"
"Öyle yargılasınlar,
öyle kınasınlar beni..."
Ve sonra; büyük bir inziva hali.
Artık ne düşünceye söz geçer
ne de düşlere.
Yitirmekle aşk arasında ne fark var ki?
Kavuşunca bitecekse eğer...
Sonsuzu arayan bir kalp,
Bir sonlunun içinde nasıl barınabilir?
Belki de bu yüzdendir;
Her öykünün bittiği yerde asıl öykünün başlaması.
Mutlu son.
Gerçekten mutlu mudur?
Kavuşmak mıdır mutlu olmak?
Eğer "Leyla" ise aradığı,
içindeki o Leyla kim?
İçteki arayış henüz bitmemiştir...
Öyle bir öykü daha vardır ki;
Herkesin acısının bittiği yerde,
asıl yürek sancısı başlar.
Bir ümit ile bir ihtimal arasında,
Geçip gider koca bir ömür.
Hâlâ o arayışın peşindedir
Bazılarının hikâyesi hep yazılmamış kalır,
Kendi içinde kopar o aşkın fırtınası.
Her acıyı, ancak açıldığı kadar biliriz.
Oysa derin acıların dilsizliği bundandır;
Yazılmamış hikâyelerin kutsallığı…
Ne yaralar vardır, ne korkunç yaralar!
İzleri bize hiçbir ipucu vermez,
Hep susulur,
hep gizlenir derinlerde
bir yerlerde.
Şimdi
Yakamozları izliyorum.
Yıldızlar bakıyor bana;
Ve hâlâ içimde o yazılmamış hikâyelerden
bir şeyler var...
redferi
Derin Acıların Dilsizliği Bundandır başlıklı yazı redfer tarafından
07.04.2026 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 6
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
