Ýçimde bir dalgalanma, neyleyim,

Durmaz, kýpýrdar, sanki yol arar.

Bir bakýþla çözülür sýrlarým,

Bir dokunuþla daðýlýr bütün aðýrlýklar.

Burada yol bitmez,

Burada söz doðar,

Burada özlem kendi kendini anlatýr.

Topraðýmda sabýrla beklerim,

Bir filiz çýksýn diye sessizce.

Yüz çevrilen bedenin ardýnda

Bir ýþýk kalýr sokaklarda.

Nice sessizlik geçti,

Nice bilgi saklandý derinlerde.

Gece rüzgârý eser,

Ben dolaþýrým kaybýn çevresinde,

Ey dost, bil ki bu keder

Denizleri taþýrýr.

Ýzine sinmiþ kokun,

Bir anda çalar aklýmý.

Her þey silinir gözümden,

Dinlendiririm içimdeki fazlalýðý.

Yüzün konunca dalýma

Kýskanýr ötüþünü kuþlar.

Ne zordur ayrýlýk,

Onsuz görünmez yol.

Cennet bahçemsin sen

Yönüm sana döner.

Su akar cefayla,

Ama mahlûkat tebessüm eder.

Beklentisiz seven bilir,

Bir gün varýr huzura.

Yüzlere iner incelik,

Rab yakýn olur huþuya.

Azýmsamayýn seveni,

Viran gezer, iþsiz güçsüz,

Ama onda vardýr kudret,

Tahtý yönetir taçsýz.

O ateþ döndürür kýbleye,

Çeke çeke olur mihenk.

Cihaný ele geçirse bile

En büyük savaþ kendiyledir.

Her Gün aþkla doðmak var ya,

Seçilmiþlerin yüküdür.

Yakýnlýðýn esaretinden

Yakýnlýða uçan aþkýn gökyüzüdür.

Mehmet Aluç