Online Üye
Online Ziyaretçi
Mücrimine Mukabil
Bir bakışla başlar yol
sessizce yürürüm
Kalbimdeki yükleri tek
tek dökerim
Ne eski söz ne süslü dünya
isterim
Sade bir nefesle insanca
söylerim
Bir dostluk ararım içten
ve temiz
Ne yalanla kirlenmiş ne
de sahte iz
Gönlümdeki çağrı hep aynı
ses
İçimdeki sevda ile gerçek
sevda isterim
Ekilen bu sevdanın
mücrimine mukabil
Diyecek tek söz kaldı ben
Habilim o Kabil
Artık tüm varlığını etse
de aşka sebil*
Nihai kurumuş çöl bir
serabı duyar mı?
Hâsılı bu sevdanın yükünü
taşıyan ben
Diyecek tek söz kaldı
masumum, suçlu sen
Artık tüm varlığını
sunsan da aşk için
Kuruyan gönül çölü bir
serabı görür mü?
Mehmet Aluç
*Sebil: ücretsiz su dağıtılan yer, hayrat çeşmesi. Yani halkın gelip içebileceği, genellikle hayır için yapılmış çeşme veya su kabı.
Mücrimine Mukabil: Suçlusuna
karşılık ya da suçluya karşı.
Yazarın
Önceki Yazısı