Bayram
namazını kılarken yokluk sırtında
Eve dönünce
hanım çocuklar duracak karşısında
Ne cepte var
para ne dolapta bir lokma aş
Ne elbise
var ne ayakkabı bayramın sabahında
Eğdi başını
kelimeler boğazına dizildi
Hanım ve
çocuklar ne istediyse ezildi
Boş gözlerle
mahcup evin içinde gezindi
Ne elbise
var ne ayakkabı bayramın sabahında
Hangi yöne
dönse kapalıydı gidecek yol
Açtı ellerini
Mevla ya Mevla’m sen verirsin bol
Âmin demeden
açıldı kapı fitre gelmişti bol bol
Şimdi elbise
ve ayakkabı vardı bayram sabahında
Secdeye vardı
şükür için Rabbine
Zaten her
zaman razıydı haktan gelen kaderine
Bir iş buldu
azimle çalıştı vardı bolluk günlerine
Şimdi elbise
ve ayakkabı vardı bayram sabahında
Mehmet Aluç
Not: Sezai
Karakoç üstadın(Rabbim rahmet etsin) Bayramlar Bayram ola-1- Şiirinden
esinlenerek yazılmıştır.